Voor Jessica heb ik een tuniek en top van Abacadabra 103 gemaakt. Ik kwam het stofje van de tuniek, een soort voile, tegen op het stoffenspektakel in Zwolle en was er direct helemaal weg van.
Tja en dan kom je thuis en zegt dochterlief: Bleeeeh, dat vind ik niets. OK, niet direct uit het veld geslagen ben ik er maar aan begonnen. Toen voor- en achterpand aan elkaar zaten, even gepast.
Nou, toen kwam ook nog het commentaar van manlief: Wat een omastofje.
Ik was echter wel van plan om het af te maken. Ik heb ooit met Jessica de afspraak gemaakt: Ik maak het eerst af en dan mag je zeggen wat je ervan vindt.
Goed, zo gezegd, zo gedaan. Mouwen erin genaaid, elastiekje in de rug gestikt, organzabandje over het voorpand en voor de strik aan de achterkant. Afgelopen dinsdag nog even een laatste passessie voor met name de top, die eronder moest.
Toen mevrouwtje het geheel aanhad, kwam er zachtjes uit haar mond: Oh, leuk en vervolgens vroeg ze me, wanneer ik het af kon hebben, zodat ze het naar school aankon.
Pffff.... het is toch uiteindelijk nog goedgekomen en vandaag op school heeft ze weer wat complimentjes gekregen. Toch leuk meegenomen.
De rode spijkerbroek had ik al veel eerder gemaakt. Deze is gemaakt van het door mij zelfgetekende patroon.
Ik wil de tuniek qua lengte nog even nameten, want het lijkt op de foto, alsof hij scheef is. Het is ook net of ze op de foto met de ene schouder iets naar beneden staat, alhoewel ik weet niet of ik het rolzoompje weer opnieuw doe, wat het zit er wel heel mooi in.
